22 okt - Mijn nieuwe verblijf in NZ

Thursday 23rd of May 2013

Hee hallo allemaal,

Na vooral een hectische week met heel veel geregel ben ik maandag 17 oktober vertrokken naar Nieuw-Zeeland. Voorheen was ik al met een nieuwe blog bezig maar door alle drukte heb ik deze niet kunnen afmaken en publiceren. Hier baal ik wel een beetje van aangezien mijn vorige blog al een tijd geleden is.
Na Yokohama ben ik een week gehad om eerst even bij te komen. Daarna ben ik aan een nieuw trainingsblok begonnen. Wel voorzichtig. Maar dit is heel erg goed gegaan. Ik kon een goede basis leggen voor Nieuw-Zeeland. De verandering in mijn programma is dat ik op woensdagmorgen nu niet hoef te zwemmen. Dus dat ik 1 keer per week extra kan uitslapen. Deze verandering doet me wel goed. De zwemtrainingen die ik dan doe zijn kwalitatief beter aangezien ik minder vermoeid ben. Voor de rest heb ik veel duurtrainingen gedaan omdat ik hier goed op reageer en dit heeft minder risico’s in zich. Jullie vragen je natuurlijk af waarom.
In snelheden werken wij met verschillende niveaus. Wij noemen ze zones. Er zijn er 5. Zo is zone 1 duur, wat rustig betekent en dit loopt in snelheid op tot zone 5, wat tegen maximale inspanning aan zit. Deze zones kunnen ze vast stellen aan de hand van een maximaaltest. Een heel gemakkelijke maximaaltest is om na een training bv. 1500 meter zo hard mogelijk te lopen en wanneer je gefinisht bent te kijken wat je hartslag is. Om je zones dan te bepalen tel je voor zone 1 50 hartslagen eraf. Voor zone 2, 40 hartslagen, zone 3, 30 en zone 4, 40. Wanneer je dus een max hebt van 200, zal zone 1 150 tot 160 slagen per minuut zijn.

In de tussentijd, van Yokohama tot het vertrek naar Nieuw-Zeeland, moesten er nog een aantal dingen gebeuren. Zo hebben we met het team een bijeenkomst gehad met Rico Schuijers. Dit is een sportpsycholoog van NOC-NSF, die het waterpolo- en hockeydamesteam heeft begeleid naar de OS van Beijing. Mogelijk gaat hij ons team ook begeleiden. Zo hebben we een zelfkennistest gedaan welke onderverdeelt is in de kleuren rood, blauw en groen. Het is erg interessant om te zien wie welke kleur als overheersende kleur heeft. Natuurlijk zijn aan die kleur bepaalde kenmerken gekoppeld en heeft elke kleur een bepaalde manier van reageren en communiceren. Hierdoor kon ik wel beter begrijpen waarom sommige mensen op een bepaalde manier reageren omdat die met een andere bril naar de wereld kijken.
Daarnaast waren er weer de algemene controles. Dat betekent bloedprikken, bodycompositie, een afspraak met Marja, de diëtiste, voor een nieuw supplementenprotocol. Een voorraad medicatie halen voor mijn reis naar Nieuw-Zeeland en nog even naar Bjorn, de fysiotherapeut, om te kijken of mijn rug nog los zit. Jullie zullen vast wel denken een rug die los zit, wat heeft ze dan aan haar rug?
Triatleten en wielrenners hebben een houding op de fiets die niet natuurlijk is. Wanneer ze veel trainen raken ze vermoeid van deze houding en gaan ze minder comfortabel op de fiets zitten. Hierdoor kunnen soms wervels in de rug vast komen te zitten. Door middel van manipulatie en rekken gaan deze wervels vrij gemakkelijk weer los, niets ernstigs dus.
En natuurlijk moest ik mijn visum regelen. Dat was niet gemakkelijk. Na een pakket van vragen, of je een strafblad hebt of tuberculose en wat en waarvoor je naar Nieuw-Zeeland komt, moet dit pakket naar de ambassade in Den Haag worden gestuurd. Daar worden de papieren beoordeeld en krijg je een visum in je paspoort. De week voor het vertrek had ik mijn paspoort nog niet terug. Toen ik op de dinsdag voor mijn vertrek belde, bleek mijn visumaanvraag nog niet behandeld te zijn. Even een stress momentje. Na hulp van Marloes van de NTB heb ik mijn paspoort met visum op vrijdagmiddag ontvangen. Gelukkig, want anders had ik nog een tripje naar Den Haag kunnen maken. Maar zo komt toch alles op zijn pootjes terecht.
Op zondagavond voor vertrek ben ik nog lekker met pap, mam, Anouk en Luuk gaan ui teten. Om daarna voor 7 maanden te vertrekken. In deze 7 maanden heb ik in november nog een World Cup in Auckland. Daarna een trainingsperiode, gevolgd door 2 sprintraces in januari in Wanaka en Kinloch. In maart is de World Cup in Mooloolaba, gevolgd door de eerste Olympische kwalificatierace in Sydney. Daarna vliegen we meteen door naar Amerika want de 2e Olympische kwalificatierace is in St. Diego. Daarna kom ik terug naar Europa en vindt de laatste mogelijke kwalificatie in Madrid plaats. Ik hoop dan natuurlijk te kunnen zeggen, op naar Londen , maar eerst mijn focus en gedachten richten op Auckland.
Voor degenen die het leuk vinden en geïnteresseerd zijn in een klein stukje van mijn sportieve leven, is er de mogelijkheid om tot januari 2012 in de museum de Tienschuur in Weert een kijkje te nemen bij de tentoonstelling ‘weg van Weert’. Dit is een tentoonstelling van bekende Weertenaren die daar een stukje van hun leven presenteren. Ze hebben mij ook gevraagd en hang ik naast de presentatie van Sjeng Schalken. De bezoekuren van de Tienschuur zijn van dinsdag tot zondag van 14.00 tot 17.00.

Heel veel liefs,
Maaike.