|
In Christchurch zijn pap en mam aangekomen en zijn na hun lange reis in het vliegtuig nog naar Wanaka doorgereden. Vrijdag en zaterdag ben ik met hun op pad geweest.
Vrijdag na de zwemtraining zijn we vertrokken richting de Doubtful Sound, waar we in Manapouro een huisje huurden om te overnachten. Zaterdag vertrok om half9 onze boot. De boot ging eerst over het Manapouri-meer, waarna we met de bus naar het begin van Doubtful Sound gingen en we opnieuw op de boot stapten.
Hier kregen we een geweldig mooi stuk van Nieuw-Zeeland te zien. Maar niet alleen de natuur, ook de dieren waren geweldig. We hebben 2 groepen dolfijnen mogen zien, pinguins en zeeleeuwen. Echt heel erg tof!
Na de tocht zijn we weer richting Wanaka gegaan. Alleen hebben we een stop gemaakt in Cromwell. Hier was zondag een bikerace waar wij aan mee deden. Alleen deze bikerace eindigde anders dan wij gedacht hadden. Een van de jongens maakte een manouvre en viel. Alleen zo een extreme val heb ik nog nooit mee gemaakt. Zelf kon ik in het gras tot stilstand komen en zijn alle aanwezige mensen meteen in actie gekomen.
De jongen die gevallen was, was er in eerste instantie niet goed aan toe. We hebben hem moeten stabiliseren tot de ambulance en later de helikopter kwam. Gelukkig is het goed afgelopen met deze jongen. Hij heeft een flinke wond op zijn hoofd en hersenschudding met erge hoofdpijn tot gevolg. Maar al met al bleek het gelukkig mee te vallen.
Het plan om met pap en mam Queenstown en Arrowtown te bekijken viel in duigen, maar gelukkig heb ik samen met Sophie op de rustdag nog lekker kunnen winkelen in Queenstown.
Hier in Australie is het heel heet en benauwd. Ik deel samen met Sarissa de Vries en Danne Boterenbrood een 3 kamer appartement met internet, gelukkig!
De eerste trainingsdag viel niet tegen. Er is een 50 meter-buitenbad waarin ik al lekker ben bijgekleurd want in het water wordt je het snelste bruin.
Lopen en fietsen kan je bijna overal, maar voor de looptraining gebruiken we toch de atletiekbaan.
De kangaroo’s lopen hier gewoon op straat en bij de atletiekbaan. Echt super tof maar ook wel een beetje maf.
Het tijdsverschil valt hier gelukkig mee, 3 uur met Nieuw Zeeland. Dus dat is maar een kleine aanpassing.
Voor de rest voel ik me goed en sterk! En ben benieuwd waar ik nu sta.
Ik merk dat mijn schouders gegroeid zijn aan mijn truitjes, maar dat was ook wel de bedoeling. Voor de rest ben ik nog gewoon Maaike met de zelfde benen en armenJ.
Volgende week weer een nieuwe Up-Date!
Heel veel Liefs en groetjes vanuit Mooloolaba, Australie.
x Maaike.
|